Veel voorkomende problemen op een plat dak

Wat op bijna elk plat dak voorkomt, is vervuiling. Via de lucht komt blad en vuil op het dak terecht, zelfs op hooggelegen daken. Op plekken waar water blijft staan, kan zich vervolgens modder vormen en algengroei ontstaan. Dit komt zelfs voor op daken met prima afschot, al was het alleen maar doordat de naden tussen de bitumen dakbanen een verdikking vormen waar water achter kan blijven staan. Ook in randzones blijft vaak water staan. Daarnaast kan er een del in de isolatie zijn ontstaan of zakt de isolatie wat in doordat er PV-panelen of andere technische installaties op het dak zijn geplaatst. Modder en algen zijn schadelijk voor de dakbedekking. Ze zullen op den duur de bovenlaag van de bitumen dakbedekking aantasten, waardoor lekkage kan ontstaan.

De oplossing voor deze problemen is heel simpel. Door zo nu en dan een bezem over het bitumen dak te halen – liefst tijdens mooi droog weer – kan alle vuilophoping eenvoudig worden verwijderd.

Een tweede veelvoorkomend probleem dat Zinkunie ziet bij platte daken, is verstopping van de afvoeren. Vooral blad en ander organisch materiaal zorgt voor verstopping. Als de afvoer verstopt zit, blijft er water op het dak staan. Dan kan er modder gevormd worden en kan algengroei ontstaat. Ook kan het water hoger komen te staan dan bedoeld, waardoor het op plekken komt die niet helemaal waterdicht zijn. Zo kan het muurlood van aansluitend opgaand metselwerk in het water komen te hangen. Gevolg is dat er water omhoog trekt door de zogenoemde capillaire werking.

Ook hier is de oplossing simpel. Controleer regelmatig de boldraadroosters, afvoeren en verwijder het blad en vervuiling. Dit behoeft met name aandacht in de herfst als het blad valt, maar let op dat ook in het voorjaar bomen bijvoorbeeld hun bloesemresten laten vallen.

Door thermische werking door zon en kou ontstaat trek in de dakbedekking en de onderliggende constructie. Dat is niet te voorkomen en doet zich voor in elk bitumen dak. Zorgvuldige bevestiging kan voorkomen dat dat tot schade gaat leiden. De meeste problemen doen zich echter voor bij de dakranden (kim) en de hoeken. Belangrijk is dat hier bij de doorgaande banen voldoende kimfixatie wordt toegepast en dat de stroken over de dakranden zorgvuldig vol en zat worden gebrand (of vol vlaks verlijmd bij EPDM). Thermische werking zal er in resulteren dat de dakbedekking los trekt in de kim, waardoor de aansluitingen tussen de stroken onderling kunnen gaan lekken.

Op den duur zullen er haarscheurtjes in de bovenlaag van bitumen dakbedekking ontstaan. Dit wordt vaak gevolgd door craquelé. Dit zijn tekenen van ouderdom. De toplaag is dan aan het losraken van de inlage.

Bij een inspectie van het dak is het nodig om te letten op blaasvorming. Blazen worden veroorzaakt door ingesloten vocht of vochtige lucht. Dat gebeurt vooral bij aanbrengen in regenachtig weer. Een druppel vocht tussen de lagen bitumen dakbedekking of onder het EPDM kan al leiden tot blazen. Door inwerking van temperatuur worden die steeds groter, waardoor kwetsbare plekken ontstaan.

Als een bitumen dak aan het eind van zijn levensduur is, kan deze soms worden overlaagd. Om te beoordelen of dat kan, is vakkennis nodig. Bij overlagen wordt de dakdekker verantwoordelijk voor de gehele constructie, inclusief de bestaande lagen. Belangrijk is dan ook om de gehele opbouw te onderzoeken, onder meer op vocht in de constructie, en om de conditie van de toplaag te beoordelen.

Leksporen op het plafond zijn overigens niet altijd een teken van lekkage. Er zijn vele voorbeelden waarbij dakdekkers bijna eindeloos gezocht hebben naar lekkages, maar die niet konden vinden. Dan blijkt het probleem ergens anders te zitten, namelijk in het ontbreken van een goede dampdichte laag aan de onderzijde.

De juiste dakopbouw is van boven naar onderen: dakbedekking; isolatie; dampdichte folie; dakbeschot. Als de dampdichte laag ontbreekt of lekt, kan warme lucht – die veel vocht kan vasthouden – in de isolatie terecht komen. De lucht koelt af tegen de onderkant van de dakbedekking, waar zich het dauwpunt bevindt en het vocht condenseert. Bij grote hoeveelheden zal dit zich aftekenen als lekkage.